Studia przerwało Janowiczowi przyłączenie do wojska rosyjskiego wiosną 1917; zwrócony na część przednia rumuński, służył w charakterze konował batalionowy 195 pułku piechoty. W listopadzie 1917 Janowicz wstąpił do I Korpusu Polskiego wobec dowództwem generała Józefa Dowbora-Muśnickiego plus do chwili rozbrojenia tego zgrupowania na wskroś Niemców (w kwietniu 1918) pełnił obowiązki lekarza 7 pułku 2 dywizji, stacjonującego w środku Bobrujsku. Wiosną 1918 na pobieżny godzina powrócił do rodzinnego majątku. Po odzyskaniu na wskroś Polskę niepodległości został lekarzem w środku Wojsku Polskim. Służbę pełnił raz za razem wewnątrz Batalionie Kowieńskim, I Dywizji Litewsko-Białoruskiej, Batalionie Radiowo-Telegraficznym do wnętrza Warszawie, 106 Pułku Piechoty, 211 Pułku Ułanów, wreszcie w środku wileńskim Szpitalu Garnizonowym, gdzie był młodszym ordynatorem oddziału chirurgicznego. W 1920 nostryfikował do wnętrza Polsce praca dyplomowa lekarski. Był wewnątrz tymże roku poszkodowany wewnątrz czasie działań wojennych, poniżej Lwowem otrzymał postrzelenie w środku lewe podudzie. Dwukrotnie został odznaczony Krzyżem Walecznych.